รัก..ก็ได้แต่รัก..ฉันคงทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้

ก็แค่แอบหวังว่าเธอคงจะคิดถึงฉันบ้างเวลาที่เธอรู้สึกเหงา

เวลาที่เธอไม่มีคนคนนั้นอยู่ใกล้ๆ

ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันมีความสุขมาก..ที่ได้อยู่ข้างๆ

...คอยเป็นกำลังใจให้เธอเสมอ...

แต่ตอนนี้...เวลานี้...วินาทีนี้...ไม่ใช่ฉันอีกแล้วที่ได้ยืนอยู่ตรงนั้น

ไม่ใช่ฉันอีกแล้วที่เธอจะคิดถึงเป็นคนแรกเวลาที่เธอต้องการคนอยู่ข้างๆ

ไม่เป็นไรหรอก...ที่รัก...ตราบใดที่เธอยังยิ้มได้

ฉันก็ยังยินดี..และดีใจกับรอยยิ้มนั้นเสมอ

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเพียงไหน

ความรักของฉัน...จะยังคงมีให้เธอเสมอ

ความรักของฉัน...รักที่จะเห็นเธอมีรอยยิ้มเสมอ

ความรักของฉัน...รักโดยไม่หวังอะไรตอบแทนนอกจากรอยยิ้ม

ความรักของฉัน...รักที่จะเห็นเธอมีความสุข

ด้วยรัก..พี่จิ๊บ

เหงาจังแฮะ...

 

 

edit @ 17 Apr 2009 16:18:00 by สายลมที่หวังดี